فرامرز و سمیرا
×××× در ازل پرتو عشقت ز تجلي دم زد××××× عشق پيدا شدو آتش به همه عالم زد××××
بیا بـرای پرسـتـو ز مـهـر دانه بپاشـیـــم یک تمنا
بیا پنـاه کبوتـر طـبیـب چلـچله بـاشیــم
بیا که دردعطش را زچشم غنچه بشوییم
برای موج پریشان ز عـشق قـصـه بگوییـم
بیا کـه دعـوت گـل را به باغ دل بپـذیـریــم
بیا ز هجرت مرغان خستـه درس بـگیـریــم
بیا ز دفتـر پـروانـه شعـر شمـع بـخوانـیــم
بیا به خاطر گـل هـا همیشـه تازه بمانیــم
بیا که کشتی دل را به موج مـهر سپـاریــم
بـه روی دفـتــر دل هــا رز امـیــد بــکـاریــم
بیا زلال بمانـیــم مـثــال بــرکـه و بـــاران
و حـرمتـی بـگـذاریـم بــه صــداقــت یــاران
بیا حوالی یک گـل ز عـشق خانه بسازیــم
بـرای غربـت گنجـشـک آشیـانـه بسـازیـــم
بیا سپـیــده کـه آمــد صــدا کنـیـم خــــدا را
و تـا افــق بـرسانیـم دســت ســبز دعـــا را
| Design By : Night Skin |


