فرامرز و سمیرا
×××× در ازل پرتو عشقت ز تجلي دم زد××××× عشق پيدا شدو آتش به همه عالم زد××××
بیا بـرای پرسـتـو ز مـهـر دانه بپاشـیـــم ای پــنـاه قــلــبــهــای بـی پــنـــاه ای امـیـد آســمـان هــای غــریــب یک تمنا
بیا پنـاه کبوتـر طـبیـب چلـچله بـاشیــم
بیا که دردعطش را زچشم غنچه بشوییم
برای موج پریشان ز عـشق قـصـه بگوییـم
بیا کـه دعـوت گـل را به باغ دل بپـذیـریــم
بیا ز هجرت مرغان خستـه درس بـگیـریــم
بیا ز دفتـر پـروانـه شعـر شمـع بـخوانـیــم
بیا به خاطر گـل هـا همیشـه تازه بمانیــم
بیا که کشتی دل را به موج مـهر سپـاریــم
بـه روی دفـتــر دل هــا رز امـیــد بــکـاریــم
بیا زلال بمانـیــم مـثــال بــرکـه و بـــاران
و حـرمتـی بـگـذاریـم بــه صــداقــت یــاران
بیا حوالی یک گـل ز عـشق خانه بسازیــم
بـرای غربـت گنجـشـک آشیـانـه بسـازیـــم
بیا سپـیــده کـه آمــد صــدا کنـیـم خــــدا را
و تـا افــق بـرسانیـم دســت ســبز دعـــا را
سمیرا تنها بهانه ی نفس کشیدن
ای بـه رنـگ اشکـهای گـرم شـــمــع ای چنان لبخند میخک ها نجـیــب
ای دوای درد دلـــهـــای اســـیــــر ای نـگاهــت مـرهــم زخــم بـهــار
ای عـــبـــور تـــو غــــروب آرزو ای ز شـبـنــم هـای رویــا یـادگــار
کـوچـه ی دل بـا تــو زیـبـا مـیــشــود تـو شــفـا بـخـش نـگـاه عــاشـقـی
مـهــربـانـی نـازنـیــنی مـثــل عـــشــق با تــمـام شــاپــرک هــا صــاد قـی
چـشم هـایت مـثـل یک رنگـین کــمـان دسـت هـایـت بـاغ پــاک نــستــرن
قـلبـت اقـیـانـوسـی از شــوق و نـگــاه با دلـت پـروانه شـد احسـاس مـن
قـلب مـن یـک جـاده ی تـاریـک بـــود با تـو قـلبـم کـلبـه ی پـیـونـد شــد
اشـک هـایــم مـثـل نــیـلوفـر شـکـفــت حاصلش یک آسـمـان لـبخنـد شـد
مـرز مـا گــلـدانـی از احـــســاس شـــد تـوی گــلـدان پیـچکـی از عـاطـفـه
تــو شــدی راز شـکــفــتـن مــن شــدم بـرگ سبـز و کـوچـکی از عاطـفه
ای تـمـاشـای تــو یـک حـس لــطــیــف بی تـوفرش کوچه ها بارانی اسـت
بی تو صـد نـیلوفـر عـا شــق هـــنـــوز در حصـار عـاشـقـی زنـدانی اسـت
قـلـب مـن تـقــدیـم چـشــمـان تــو شـــد عـشـق یـعنی تـا ابــد آبــی شـد ن
عــشــق یـعـنـی لـحــظـه ای بــارانـی و لحظه ای شفاف و مـهتـابی شـدن
عــشــق یــعــنـی لــــذت یــک آرزو عـشـق یـعنـی یک بـلای مـانـدگار عــشـق یـعـنـی هــدیـه ای از آسـمـان عـشـق یـعنـی یک صفای سازگار عــشــق یــعـنـی بــا وجــود زنــدگـی دور از آداب مــردم زیــســتـــن
عـشـق یـعـنـی لـحـظـه ای خـنــدیــدن و سـال ها اشـک نـدامــت ریـخـتــن
عــشــق یـعـنــی زنــگ تـکــرار نـگـاه عـشـق یعـنی لحظه ای زیـبا شدن
عـشـق یـعنی قــطـره بــودن،سـوخـتـــن عـشـق یعــنی راهــی دریـا شـد ن هرچه هست این عشق صدها قلب صاف با حضورش آبی و بی کـیـنـه است عـشـق یـعـنـی ســبــز بـــودن تـا ابـــد عـشـق رنگ نـقــره و آیـیـنه اسـت
تـــو گـــل گـــلــدان قـــلـب مــن شــدی عـشـق شـد یک برگ از گلـدان تـو
در بــــهــار آرزوهـــــا مــی د هــــد مـیوه هـای عـاطـفـه چـشـمـان تـو
چــشــمــهـایــم بــاز بــارانــی شــدنــد قـلـبـم امـا گشـت دریـایی زعــشق
دل گــذشــت از کــوچــه هــای خــاطـره روح شد مضمون ومعنایی ز عشق
بــایــد از آرامـــش دل هـــا گـــذ شــت شـادمان چون لـحـظـه ی دیدار شد
بـهــتـریــن تـسـکـیـن دل ایـن جمله است بـایـد از پـیـونـد تـو سـرشـار شـد
| Design By : Night Skin |
دوستي نبض تند اشتياق را در رگهاي جانمان جاري كرد.
ريسمان ناگسستني مهر روحمان را به هم پيوند زد..
و بدينسان عشق متولد شد: حسي از تپش و جوشش..حسي از شهد و شكر..حسي از بهار..
و پيمان بستيم تا واپسين ثانيه هاي هستي،به عدم پشت كنيم.
با هم و كنار هم.در فراز و در فرود...
Authors
