مرا هزار اميد است و هر هزار تويي
شروع  شادي و  پايان  انتظار تويي

 

بهارها كه زعمرم گذشت و بي تو گذشت
چه  بود  غير خزانها اگر بهار  تويي

 

دلم ز هرچه به غيراز تو بود خالي ماند
در اين سرا تو بمان اي كه ماندگار تويي

 

شهابِ زودگذر،لحظه هاي بوالهوسي ست
ستاره اي  كه بخندد به شام  تار  تويي

 

جهانيان  همه  گر تشنگان  خون  منند
چه باك زان همه دشمن كه دوستدارتويي

 

دلم  صراحي  لبريز آرزومنديست
مرا هزار اميد است و هر هزار تويي

نوشته شده در جمعه چهارم خرداد 1386ساعت 16:53 توسط سميرا| |