فرامرز و سمیرا
×××× در ازل پرتو عشقت ز تجلي دم زد××××× عشق پيدا شدو آتش به همه عالم زد××××
بگو تا ابد پیش من می مونی تو رو دوست دارم با دل و جونم تا دنیا دنیاست با تو می مونم
دلم عاشقه گل من میدونی
نوشته شده در یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت
20:13 توسط فرامرز| |
| Design By : Night Skin |
در طلوع صبحي دل انگيز ،چشمهامان درخشش ناب محبت را در قابهاي خورشيدي يكديگر يافتند
دوستي نبض تند اشتياق را در رگهاي جانمان جاري كرد.
ريسمان ناگسستني مهر روحمان را به هم پيوند زد..
و بدينسان عشق متولد شد: حسي از تپش و جوشش..حسي از شهد و شكر..حسي از بهار..
و پيمان بستيم تا واپسين ثانيه هاي هستي،به عدم پشت كنيم.
با هم و كنار هم.در فراز و در فرود...
دوستي نبض تند اشتياق را در رگهاي جانمان جاري كرد.
ريسمان ناگسستني مهر روحمان را به هم پيوند زد..
و بدينسان عشق متولد شد: حسي از تپش و جوشش..حسي از شهد و شكر..حسي از بهار..
و پيمان بستيم تا واپسين ثانيه هاي هستي،به عدم پشت كنيم.
با هم و كنار هم.در فراز و در فرود...
Authors
